Lis van der Geer wordt op 15 januari 1958 geboren in Den Haag. Ze groeit op als Haags meisje en door het gebroken huwelijk van veel te jonge ouders wordt ze met haar jongere zus tot haar twaalfde levensjaar voornamelijk door haar grootmoeder opgevoed.

De familie verhuist verschillende keren in Den Haag en gaat naar Zoetermeer als ze dertien jaar is. In eerste instantie mist Lis haar vertrouwde omgeving. Maar Zoetermeer is ook een groeistad en het aantal nieuwe inwoners, waarvan velen uit Den Haag, groeit gewoon mee.

Toch mist ze de vertrouwde tijd bij oma. 's Middags samen met haar jongere zusje aan de keukentafel, waar altijd papier en potloden klaar lagen. Verhaaltjes schrijven en tekenen, zijn een geliefd tijdverdrijf voor haar. Omdat haar moeder moet werken voor de kost is ze al vroeg zelfstandig. Als ze zeven jaar is, wordt de familie uitgebreid met een nieuwe vader, een zachtaardige man uit Italië die als een van de eerste nieuwkomers zijn geluk komt beproeven in Nederland. Helaas wordt hij er niet erg gelukkig van en zijn omgeving ook niet.

Als Lis 10 jaar is, wordt er een nieuw zusje geboren. Haar enige broer doet pas veel later zijn intrede in het gezin als Lis al lang op eigen benen staat. In de puberteit zet Lis zich af tegen de ouderwetse 'Italiaanse' huisregels en verlaat kort voordat ze 18 wordt het ouderlijk huis. Studeren is in die jaren niet voor haar weggelegd, want ze moet in haar eigen levensonderhoud voorzien. In 1976 gaat ze werken als secretaresse voor een kolonel bij het Ministerie van Defensie. Na acht jaar is er geen enkele nieuwe uitdaging meer en als ze in 1984 in verwachting is van haar eerste kind vertrekt ze. In 1981 is ze dan al getrouwd met haar jeugdliefde, een fotograaf. In dit huwelijk is haar dochter Claire geboren. Het huwelijk houdt 8 jaar stand. Als Claire anderhalf jaar is, neemt Lis een parttime baan bij de gemeente Den Haag. Daarnaast meldt ze zich aan als journalist bij het Haagse Nieuwsblad Nu. Ze wordt aangenomen op basis van een publicatie in de Viva. Op de hectische redactie van dit Haagse Nieuwsblad wordt haar liefde voor het schrijven weer aangewakkerd.

Na twee jaar neemt ze ontslag bij de gemeente Den Haag en werkt alleen nog als schrijvend journalist. Inmiddels is ze gescheiden. Naast het Nieuwsblad heeft ze ook andere opdrachtgevers en leeft ze van een onregelmatig, maar niet onprettig inkomen van haar freelance baan. Lis geniet van het afwisselende werk en de inspirerende gesprekken met mensen van allerlei pluimage. De hoofdredacteur van het blad is tevreden en geeft haar al snel een eigen editie Zoetermeer. Na vier enerverende jaren bij het Haagse Nieuwsblad Nu vindt er een fusie plaats en houdt haar werk daar op. De freelancers vliegen er als eerste uit. Opnieuw staat ze op een kruispunt. Inmiddels heeft ze een nieuwe vriend leren kennen. Hij woont en werkt echter in het oosten van Nederland.

In 1991 hakt ze de knoop door en verhuist ze met dochter Claire naar Raalte, waar ze zeven jaar blijft wonen. In Raalte voelt ze zich eenzaam en kan er niet aarden. In die tijd wordt ook zoon Toine geboren. Dat geeft haar weer wat nieuwe impulsen. Tijdens haar zwangerschap begint ze opnieuw een freelance journalistieke praktijk. Gedurende enkele jaren levert ze bijdragen aan plaatselijke krant en een business-tijdschrift voor Deventer en omstreken. Daarnaast maakt ze samen met een collega een huisorgaan voor het Deventer Arbeidsbureau. Hierbij komt ze veel in aanraking met jongeren die werkloos zijn en allerlei projecten doorlopen. In die tijd verzorgt ze ook de interviews voor een geschiedenis van een bekend Deventer bedrijf. Dit werk wordt uitgegeven ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Senzora.

Lis heeft steeds minder tijd, omdat haar jongste kind haar aandacht opeist.. Zowel Toine als Claire luisteren graag naar de bedtijdverhaaltjes van hun moeder. Af en toe schrijft ze er eens eentje op, maar gaat er niet mee naar een uitgeverij. Toch blijft taal en alles daaromheen haar boeien. Daarom start ze in 1993 met de lerarenopleiding Nederlands en rondt deze succesvol af. In het tweede studiejaar staat ze al in studentenstatus als vervangend leraar voor de klas in Deventer. Het valt niet mee, maar ze besluit door te zetten. Nu is ze daar blij mee. Vanaf 1996 begint ze in een vaste aanstelling op een school voor MBO in Zwolle. Na acht jaar vertrekt ze en gaat lesgeven in Holten in zowel Nederlands als culturele kunstzinnige vorming.

In 1997 verhuist ze van het slaapdorp Raalte naar de boekenstad Deventer. De sfeer van het historische centrum met de vele antiquariaten spreekt haar aan. Wandelend langs de IJssel met haar teckel Winston komt ze tot rust en krijgt ze nieuwe energie. Ook ontspant ze zich af en toe aan de IJssel door op locatie het penseel ter hand te nemen. Vooral werken met olieverf heeft de laatste jaren haar aandacht.

Sinds 2003 werkt ze weer in het voortgezet onderwijs op een school in Holten. Ze geeft Nederlands, culturele kunstzinnige vorming en drama. Nog altijd staat Lis van der Geer voor de klas en ziet jaarlijks leerlingen komen en gaan. Ze hoort ze aan over groot en klein verdriet, maar ook hun avonturen en misstappen worden besproken. Het zijn deze jonge mensen die haar inspireren tot verhalen. Het eerste resultaat daarvan is het boek Een spin in het web, dat eind december 2003 is uitgekomen bij uitgeverij Van Tricht in Twello. Op dit moment is ze bezig aan een nieuw boek naar aanleiding van actuele gebeurtenissen. ,,Want zeg nou zelf, de werkelijkheid is vaak aangrijpender dan fictie''